Alle berichten van Fred Goudriaan

Doe je dondertje goed, want je zieltje zit er in

Mijn opa zei dit vroeger altijd: “Doe je dondertje goed, want je zieltje zit er in.”

Er zit een kern van waarheid in. Je bent namelijk geen lichaam met een ziel, maar een ziel met een lichaam. Dat lichaam is op een gegeven moe, op, ziek, omdat we er niet goed voor gezorgd hebben, niet naar ons lichaam geluisterd hebben. Ons lichaam blijft dan achter en onze ziel gaat verder. Het klinkt heel hard wat ik nu zeg, maar zo zit het wel in elkaar.

De mensen dien we nu om ons heen hebben, ook al lijkt dat vaak toeval, horen bij onze zielengroep of zijn bij onze zielengroep om dingen te kunnen doen met z’n allen. Vaak zelfs al in vorige levens, als hele andere personen. Misschien iets wat ons in vorige levens niet is gelukt, maar wat we gezamenlijk moeten doen.

Het enige probleem is vaak dat we elkaar niet herkennen, totdat we gaan nadenken en merken dat we iemand niet mogen om wat hij/zij ooit heeft gedaan, wat ons in gevaar bracht of nog erger.

Het leven is een repeterend verhaal, totdat je doet of mag doen wat je zielendoel is. Als dat is gelukt, mag je ziel rusten en hoef je niet meer terug naar het volgende lichaam. Dan heb je je zielenrust gevonden.

Hoever ben jij hiermee? Doe jij al wat je mag of heb je geen idee welke roeping bij jou hoort? Voel je je goed in het werk doet, of is het een sleur? Als dit laatste het geval is, dan is het niet jouw werk en hoor je er niet in thuis. Ga dan eens voor jezelf kijken wat wel bij jou past, volg jouw droom en niet die van een ander.

Je moet die droom volgen, waar hij ook naar toe leidt.

 

Ik hou van Oma

Ik heb twee oma’s gehad, net als iedereen. Eén heb ik er nooit gekend, omdat ze vlak voor mijn geboorte is overleden. De ander is 99 jaar geworden. Maar één ding zullen ze alle twee gemeen hebben gehad.

Ze hadden alle twee oordelen, meningen en adviezen, kortweg OMA. Maar oma’s zijn niet speciaal, want we doen het allemaal. We staan allemaal klaar met oordelen, meningen en adviezen. Of mensen het nu willen of niet, wij geven ze. Maar waarom wil je ergens een oordeel of een mening over hebben?

Het is eigenlijk moeilijk om ze niet te hebben, maar moet je ze ook ventileren. Zitten mensen er op te wachten, meestal niet eigenlijk. En word jij er gelukkig van om ze te geven, meestal ook niet. Er zijn wel uitzonderingen, die doen de hele dag niet anders. Maar veel vrienden hebben ze vaak, maar dat is maar een mening van mij.

Oma mag best wat vaker thuis blijven. Haar altijd thuis laten is niet te doen, maar probeer eens een paar dagen zonder oordelen te leven en kijk eens wat het je brengt. Vaak meer plezier in je leven, omdat je anders naar mensen kijkt en meer rust hebt. Mij bevalt het al een tijdje, meer rust en meer tevreden. Soms hoor je me nog wel eens brommen, maar ach een ventiel maakt ook herrie.

 

Dromen

Iedereen droomt en soms zijn die dromen levensecht. Dat noemen ze lucide dromen. Je voelt dan ook wat je in je droom voelt. Vandaar dat je soms wel eens wakker wordt met tranen in je ogen.

Ik had ook zo’n droom deze week. Hij was een beetje vreemd, maar ik raakte er niet door van streek omdat hij heel rustig aan voelde. Later begreep ik pas waarom.

Ik droomde dat ik dood ging, al mijn familie was er en een voor mij onbekende man, maar hij voelde als heel bekend. Ik ging dus ook werkelijk dood in mijn droom en ik zag het allemaal gebeuren van boven af. Wel heel raar om te zien dat je je laatste adem uitblaast en die man bleef maar bij me.

Op een gegeven moment ging ik ook afscheid nemen van mijzelf en ik gaf een zoen aan de dode ik op de tafel. En ik kwam weer tot leven, plotseling alsof..oh wacht even, de kus des levens. Ik had ervoor gezorgd dat ik opnieuw geboren werd en die man was er nog steeds.

Ik was niet verdrietig geweest, ik had alleen een heel rustig gevoel over me. Het was tenslotte een hele mooie, rustige droom. En die man was er nog steeds.

Als je het dan de volgende dag vertelt aan twee mensen en ook uitlegt dat je oren sindsdien fluiten, krijg je leuke antwoorden. De man die altijd bij me is, is mijn beschermengel, ik moet hem gaan zoeken in de Indianenwereld, het fluiten van mijn oren komt omdat ik niet luister naar mijn innerlijke stem, hogere zelf.

Ik ben opnieuw geboren, heb mijn beschermengel gezien en mag gaan luisteren naar mijn hogere zelf.

Ik ben nieuw en ga het wagen. Luisteren en handelen zoals ik het mag en hoor te doen.

 

Wie ben ik/jij?

Vaak komt die gedachte bij mij op. Wie ben ik nu helemaal? Waarom wil ik de wereld laten zien wie ik ben, wat ik kan en wat ik voel? Want hoe komt het dat ik dat allemaal weet of voel?

Ten eerste is het belangrijk dat ik weet hoe dat komt? Nee, absoluut niet. Ten tweede, maakt mij dat anders? Nee ook niet.

Dit gevoel kennen we allemaal, spiritueel of niet, we hebben allemaal wel iets wat we kunnen en waarover we ons afvragen hoe het komt dat we het kunnen. Een gave of een gift. De een kan goed koken en wordt kok, de ander is goed met mensen en gaat de verzorging in of de horeca. Sommige mensen zijn geboren beschermers, politie, brandweer.

De meeste zeggen dan dat het hun beroep is. Maar ik noem het liever je roeping. Want of er is in dit leven iets gebeurd waardoor je dit bent gaan doen of je neemt het mee uit je vorige leven. Alleen weten we dat niet. Waarom ben je dit gaan doen?

Je ziel heeft een geheugen, je ziel neemt mee uit de vorige levens wat goed is voor jou. Dat waardoor jij kan zijn wie je wilt en moet zijn, maar niet altijd kunt zijn. Dit omdat de omstandigheden er niet naar zijn of omdat je de keuze niet kan maken om je leven te leiden zoals je het mag leven.

Die keuze kan ik ook maar niet maken, ik blijf ook in gevecht met mijn ego. Rot-ego, omdat het bepaald hoe ik mag leven en kan leven, niet hoe ik wil leven en mag leven. Maar geldt dat ook voor jou? Kun jij die keuze wel maken en hoe gaat dan je leven er uit zien? Wil jij die keuze wel maken, die ik nog niet heb gemaakt? Ik was een eind op weg, maar ben weer terug gevallen. Ik moet het trappetje weer vinden naar mijn hogere ik. Stapje voor stapje, treetje voor treetje.

Ik ben weer begonnen, sommige dingen gaan alweer vanzelf. Schrijven gaat automatisch zonder na te denken(ik moet alleen de spellings- en taalfouten eruit halen), mijn kaarten komen ook wel weer. Magnetiseren is gewoon een gevoel wat ik krijg bij mensen en dan mijn handen erom heen leg. Het komt wel weer, beetje bij beetje. Onderweg naar mijn zielendoel.

Stormen

“Ook deze zullen voorbijgaan.”

Ook deze zullen voorbijgaan

We maken ons vaak zo druk om iets wat de moeite niet waard is. Een storm gaat voorbij en daarna is het vaak chaos. Maar zoals een oude wijsheid zegt: “Het moet een rommel zijn, wil het opgeruimd raken.”

Uit chaos komt orde, maar orde kan niet bestaan als er geen chaos is. Dus er zal altijd weer iets komen wat chaos maakt. Maar dat is niet erg. Alleen wij maken het erger dan het is. Maar waarom? Chaos is mooi, leuk, spannend en zorgt voor een nieuwe kijk op het leven, jouw leven. Chaos geeft nieuwe kansen op een nieuwe orde, op nieuwe kansen en soms op een nieuw leven.

Stormen gaan ook weer voorbij, het veegt weg wat weg mag. Wat oud is en kapot/dood, en zorgt dat er nieuwe dingen kunnen groeien. Het is altijd stil na een storm, omdat de natuur zich moet herstellen en even weer zichzelf moet vinden. Zo is dat ook bij ons. Ook wij moeten na een storm even een plekje zoeken om alles weer een plekje te geven, om te kijken en te voelen wat er gebeurd is.

Laat dat gewoon gebeuren. Het leven heeft zijn stormen en zijn stiltes, chaos en orde, Yin en Yang. Het is aan jou om de balans weer te vinden na een storm, net zoals de natuur dat doet. Zoeken naar balans. De natuur houdt zichzelf in evenwicht, ruimt op wat weg mag, zodat er balans blijft. Waarom doe jij dat ook niet?

Namasté

Blijdschap

“Je leven is vol geluk, dus deel het met anderen!”

Je leven is vol geluk, dus deel het met anderen!

Soms zit alles mee en wil je alles delen met de wereld. Vandaag is zo’n dag. Geniet vandaag en deel je blijdschap en geluk met anderen.

Gisteren heb ik een deel 6 van Harry Potter uitgelezen, hij krijgt in het begin van dit boek een flesje Felix Fortunatis, vloeibaar geluk. Als hij dat drinkt, dan loopt alles goed en alles lukt. Soms denk je dat je het ook nodig hebt, maar niets is minder waar.

Je hebt dat geluk altijd bij de hand en altijd in de buurt, alleen moet je even weten waar je het kunt vinden. Kijk eens waar je blij om zou kunnen zijn vandaag. Niet alleen kijken naar het grote geheel, maar naar de kleine dingen in je omgeving. Dat vogeltje dat je ziet, die bloem die zo mooi bloeit, de kleine dingen waar je blij van wordt. Misschien zelfs een goed bericht wat je krijgt of de eerste stapjes, woordjes van een klein kind.

Denk niet na over wat er kan gebeuren als je een grote prijs wint, maar wees eens blij als er iets klein is, iets onbeduidends wat je blij maakt. Ik kan blij worden van een mooie kaart die ik ’s ochtends pak of een klein kind dat speelt. Of gewoon als ik geniet van de rust in mijn omgeving.

Niet alleen grote dingen zijn het waard om blij over te zijn of gelukkig, juist die kleine dingen die je normaal niet ziet, maken je dag een stuk mooier. Kijk goed vandaag en wees blij en zie je geluk.

Namasté

Denkwijze

“Echtheid is het wezen van kracht.”

Echtheid is het wezen van krachtSoms moet je de manier waarop je denkt veranderen om de juiste weg te zien.

Vaak zitten wij zo vast in onze denkwijzen dat we de oplossing of de juiste weg niet zien. Als je behoefte hebt aan liefde, breng dit dan in uitvoering in plaats van ernaar te verlangen. Je kunt gaan zitten wachten tot een probleem of verlangen zich oplost, maar je kunt ook zelf actie ondernemen.

Je denkwijze aanpassen vraagt om met een andere blik naar dingen te kijken. Situaties die al heel lang wachten op een oplossing, lossen vaak vanzelf op als je er met een andere blik naar kijkt. Situaties in je omgeving, in jouw eigen leven, hebben vaak alleen een andere invalshoek nodig om opgelost te worden. Misschien niet van jouw kant, maar door een ander. Twee zien meer dan één.

Ik zit ook heel vaak met zo’n dilemma, dan praat ik erover en laat een ander kijken. Vaak ziet die ander net iets, wat jij niet zag of wilde zien, waardoor er licht komt en vaak ook lucht.

Laat alles eens los wat je bezighoudt en denk er eens een tijdje niet aan. En pak het dan weer op, misschien is het dan al opgelost, of het lost op als je het weer oppakt.

Pieker niet te lang over dingen, maar laat het los als het energie gaat kosten. Dat is het vaak niet waard. En op een gegeven moment, poef, lost het vanzelf op of het is het oplossen niet waard.

Ik gebruik het woord oplossen veel. Dat komt omdat ik zo denk. Oplossen is geen werkwoord, het is een woord dat geen actie behoeft, maar uit zichzelf gaat. Het heeft alleen de juiste katalysator nodig. En vaak is dat een verandering van denkwijze.

Namasté

Heel de Pijn

“Vergeving heelt de ziel”Vergeving heelt de pijn

Vergeven is iets anders als vergeten.  Vergeving houdt je ziel schoon en zuiver. Maar je hoeft nooit te vergeten wat er is gebeurd.

Vergeven is een grote stap om te zetten, het vraagt heel veel van jou. Maar het werkt twee kanten uit. Jouw ziel wordt geheeld, maar ook die van diegene die jij vergeeft. Het hangt niet af van wat er tussen jullie is gebeurd. Mensen zeggen vaak het is onvergefelijk. Maar wat doet dat met jou?

Het beschadigt je en je blijf er je leven lang mee lopen tot aan je dood en dan, wat gebeurt er dan met jouw ziel? Iemand iets vergeven is voor jou vaak een moeilijke stap, maar eigenlijk een hele kleine voor je ziel. Jouw ziel wilt geen vervuiling met dingen die er niet toe doen voor hem. Die ziel is al zo oud en dan zou dit hem vervuilen. Nee, dat hoeft niet.

Pijn wordt minder als je kunt vergeven. Echt waar. De herinnering blijft altijd, maar de pijn gaat weg. Jouw ziel wordt vrij en kan weer helen. Probeer het eens, gewoon die drie woordjes: Ik vergeef je.

Namasté

Schatbewaarder

“Je bent altijd beschermd en wordt goddelijk geleid.”

Je wordt altijd beschermd en goddelijk geleid

Ik vind dit zo’n mooie kaart. Je wordt altijd beschermd en goddelijk geleid.

Soms voelt het niet zo voor jou, heb je het idee dat je aan je lot wordt overgelaten. Maar dat is niet zo. Er is zelf een prachtig gedicht over, voetstappen in het zand. Ik vind dit een mooi gedicht omdat je daarin verteld wordt dat je nooit alleen gelaten wordt door Spirit of hoe je hem/haar ook noemt.

Er is altijd ondersteuning voor je. Ik heb die momenten ook dat ik niet durf of iets eng vind, maar dan vraag ik aan mijn beschermengelen of ze willen helpen en het werkt altijd. Dat heet, geloof ik, vertrouwen. Op moeilijke momenten kunnen vragen om steun aan iets dat we niet zien, maar wel voelen. Mijn dochter draagt op moeilijke momenten altijd het kettinkje dat zij  van mijn overleden moeder kreeg. De gedachte dat oma bij haar is, geeft haar kracht.

Ik voel en weet dat allebei mijn ouders altijd bij mij zijn, maar ook nog andere zielen en/of engelen. Zij steunen mij en helpen mij als ik daarom vraag, soms ook wel eens zonder dat ik het merk.

Wees er zeker van dat dit ook voor jou geldt, jij bent ook een schat met bewaarders. Jij telt ook mee, jij doet ertoe. Zonder jou lopen de levens van een heleboel mensen anders of hadden anders gelopen.

Denk daar eens over na. Jij hebt, door jouw aanwezigheid, een steen verlegd in een rivier.

Namasté

Afzondering

“Ik voel me prettig in mijn eigen vel, omdat ik me losmaak van het aardse om zo mijn geest te voeden.”

Ik voel me prettig in mijn eigen vel, omdat ik me losmaak van het aardse om zo mijn geest te voeden.

Afzondering hoeft niet te betekenen dat je in retraite moet of ergens in een hutje op de hei. Het is wel lekker, maar niet noodzakelijk.

Het probleem in de hedendaagse wereld is dat iedereen constant bereikbaar wil zijn. Want iedereen moet je tenslotte kunnen bereiken, anders ontstaat er direct paniek bij iedereen.

Maar neem eens telefoonloos dagje, laat je laptop eens een dag uit. Ik hoor jullie al denken, maar dat kan toch helemaal niet. Natuurlijk wel, maar we zijn er zo aan gewend dat we alles met dat kleine doosje doen dat we niet anders meer weten. Mensen hebben het geprobeerd en de eerste dag is een probleem, maar daarna mis je hem niet eens meer.

Je hoeft dit niet eens te doen hoor. Je kunt je ook een uurtje afsluiten in een lege kamer en dan gewoon alles buiten de kamer laten liggen.

Op het moment dat je je afzondert en je geest niets te doen heeft, dan kom je pas tot rust, je maakt je los van het aardse en je geest gaat leven omdat hij niet hoeft na te denken. Je gaat verbindingen maken die er nog niet of niet bewust aanwezig waren. Je komt tot andere inzichten en word je bewust van hoe mooi het kan zijn.

Ik heb die momenten ook af en toe nodig. Ik zoek de rust op door mezelf even helemaal af te sluiten voor alles en iedereen, dan kan midden in een drukke ruimte zijn of in mijn auto terwijl ik naar huis rij (niet in de spits hoor!).

Probeer het eens en kijk eens welke reis je kunt maken in afzondering.

Namasté